Zeynep Erkal Özcan, Kategori Müdürü

İstanbul, Mart 2019

10 senelik iş stresini midesinde ve sırt kaslarında biriktirmiş bir beyaz yakalı iken, yolum Sinan’la kesişti. O dönemde 2 senedir devam etmekte olan ve tüm metabolik taramalara rağmen teşhis konulamamış olan batın bölgemdeki şiddetli ağrılarla yaşamaya alışmaya çalışıyordum. Günün herhangi bir saatinde, ruh halimden bağımsız olarak, midemden böbreklerime doğru sanki bir mızrak saplanıyor ve beni iki büklüm halde hareketsiz bırakıyordu.

Çeşitli tedavilerde çare aradım ancak kalıcı bir çareye ulaşamadım. Ta ki Sinan beni refleksolojiyi

denemeye ikna edene kadar… İlk başta onun ısrarlarıyla başladığım refleksoloji seansları,

zamanla zihnime ve ruhuma yönelik çalışmalarla da birleşmeye başladı. Anında sonuç almaya

odaklı bir zihnim olduğu için, yaklaşık 4 ay süren seanslara sabretmek benim için oldukça zor

ama bir o kadar da öğretici oldu. Büyük iyileşme krizleri yaşadım. Midem adeta yıllardır ifade

edemediklerimi, kabullenemediklerimi biriktirmiş, şimdi her türlü yolla dışarı atmaya çalışıyordu.

Ancak bu krizler önceki ağrı ataklarımdan farklıydı çünkü zamanla, her kriz sonrası, genel ağrımın

azaldığını fark etmeye başlamıştım. İnatla seanslara devam ettim. Derken müthiş stresli bir

toplantının sonunda, beklediğim ağrının gelmediğini hayretle fark ettim. Günün devamında

endişeli bekleyişim mutlu sona kavuştu; ağrı gün boyunca hiç gelmemişti! Bir daha da hiç gelmedi…

Sadece kendi vücudumu ve bilincimi kullanarak kendimi bu illetten kurtarmam için bana yardımcı

olan sevgili eşime hala her gün şükran duyuyorum.

 

2018 senesinde acil epidural sezaryenle doğum yaptım. Zaten gaza meyilli olan metabolizmam

sebebiyle ameliyattan çok, sonrasında yaşayacağım gaz sancısından çok korkuyordum. Odaya

alındığım anda Sinan’dan refleksoloji ile bana yardım etmesini istedim. Bebeğimizle ilgilenip onu

hemşirelere teslim eder etmez çalışmaya başladık. İnancım elbette tamdı, vücudumun işbirliği

yapacağını biliyordum. Bir süre sonra odaya bir hemşire gelip, görevinin bağırsaklarımın yeniden

çalıştığından emin olmak olduğunu, bu sebeple ben gaz çıkarana kadar gitmeyeceğini söyledi ve

beni denemem için tuvalete gönderdi. Hayatımda hiç bu kadar utanmamıştım ama hemşireyi

bekletmeme hiç gerek kalmadı, bağırsaklarım neredeyse anında beklenen tepkiyi verdiler! Şaşkına

dönen hemşirenin “Bu bir rekor, ben ömrümde bu kadar hızlı normale dönen görmedim!” deyişini ailecek hala hatırlıyoruz:) Kendisine refleksolojinin vücudun normal dengesine dönmesine nasıl yardımcı olduğunu anlattık ve benim “gaz hikayem” de böylece mutlu bir sona erdi.

Derken müthiş stresli bir toplantının sonunda, beklediğim mide ağrısının gelmediğini hayretle fark ettim. Bir daha da hiç gelmedi.