İçten içe kendi öz değerini yeterince ortaya koyamadığını hissettiğinde; bunu dış görünüşün ve sahip olduklarınla telafi etmeye çalışırsın.

Bir tatilden en çok beklenen o “hafifleme hissini” en son ne zaman hissettin? Sinir sisteminin dinlenmek için dinlenilmeye ihtiyacı olur.

Yaşadığın derin üzüntülerin kalbine şekil verdiğini (fiziksel olarak kalbinin şeklini değiştirdiğini) biliyor muydun? “İşte tam o an tık...

Zehirli iyimserlik, insanın kendi kendisini psikolojik olarak manipüle etmesi olarak tanımlanıyor!

Senin de kulunçların (üst orta sırt kasların) sürekli ağrıyor mu? Önceleri çok çalışsan da ağrımazdı, şimdi ne oldu da ağrıyor? Yapısı...

Boyuna asılı madalyaların kaç tane? En fedakar ana/baba ödülü madalyası var mı sende mesela? Ya en adanmış çalışan madalyası? En uyumlu...

Değil mi ki yıllar kimse için aynı geçmiyor, o halde nasıl herkes aynı ölçekte yaşlandı sayılıyor? Senin yolun seni kaç yaşına çıkarıyor?

Neren ağrıyor? “Neren ağrıyorsa canın oradadır!” derdi anneannem. Bir bakıma tıp da aynını der bize. “Neyiniz var?” sorusunun cevabı;...

Çok küçüktüm, zamanın nasıl geçtiğini umursamayacak kadar… bir yıl, iki yıl, çok yıl… hepsi birdi, o kadar küçüktüm. Bir gün şöyle...

Saldırıların çok olduğu bir günün sonunda, tüm acı nerede toplanıyor? Saldırı diyorum evet. Nicesi normalleşti artık ama etkileri...

Doğduğundan beri bir şeylerin peşinde koşanlardan mısın sen de? Rüyasında bile bir şeyleri halleden, bir durumu “en verimli” haliyle yoluna koymadan içi rahat edemeyenlerden misin? Öngörüsü kuvvetli, zekası pratik, eli becerikli, dili yılana deliğini bile unutturacak kadar mahir olanlardan mısın? Kendini başarabildikleriyle tanımlayan, işleri halletmekten adeta zevk alan, dur durak tanımayan, aklı her işe “nasıl hallederim” diye yaklaşanlardansan, bu yazım senin için!

Şu hayatta, bedenin kadar varsın. Bedenin gittiğinde, buradaki hayatın da bitmiş demek olacağı için değil sadece; bedenin kadar yer kapladığın için de… Derinlerinde ne cevherler olursa olsun, en nihayetinde bedenin kadar göz doldurduğun; çoğu akılda ilk onunla yer ettiğin için, basitçe…

Küçükken ne olmak isterdin?

Günlerden bir gündü… Her defasında hayatımı delip geçen kronik sorunumla gene baş başaydım. Mutfak kapısının önünde, yerde yatıyordum. O kadar dipteydim ki vücudumu ayakta tutmak mümkün değildi. Öylece bakıyordum karşımdaki süpürgeliğe. Kalkmak, hayata devam etmek, yeniden bir yol bulmaya çalışmak çok gereksiz geliyordu. Çünkü denemiştim defalarca, içinden çıkmayı, başka türlü olmayı, dönüşüp kurtulmayı… Ama hep aynı yerde yemiştim golü, konular değişse de ben her defasında a

“Ah şekerim öyle güzel bir yerdeyiz ki sana anlatamam! Deniz deniz değil sanki turkuaz bir cam! Kumlar bemmmbeyaz. Hava pırıl pırıl, sıcacık, mis gibi! Çocuklar her dakika başka bir aktivitede, özgürce koşturuyorlar, inanılmaz eğleniyorlar! Ben de aldım elime kitabımı, kahvemi, denize nazır güneşleniyorum. Ay yeni mayom da şak diye oldu vallahi, öyle güzel gösteriyor ki vücudumu, çok içime sindi çok! Akşam yemekte ne var bilmiyorum ama o zamana kadar biraz dinleneyim dedim çü

Hayatında tekrar tekrar yaptığın seçimler, vücudunu da şekillendirir.

Bedeninin hayatla ilgili

50li yaşlarda bir kadın düşün, gençliğinde güzeller güzeli olan… Sürekli tetikte kalmasını gerektiren aktif çalışma hayatı ve evdeki...

Bayram geliyor... Üstelik yaz geldi bile! Tatlılar ve akrabalar dizilecek karşına. Sevsen de sevmesen de, hepsinden birer doz alacaksın...

17 yaşımdan 30 yaşıma kadar 40 bedendim, bazen 42, kalbimizi kırmamak için kalıpları bol tutan bir iki yerli markada ise ara sıra 38…...